Hans Harlé
	Hans Harlé is hoofdredacteur van Machinebouw en Process Control en werkt sinds zes jaar zelfstandig als technisch auteur en vertaler. Daarvoor werkte hij lange tijd in functies als projectingenieur, projectleider en producttrainer. Zijn werkgevers waren ingenieursbureaus en industriële productiebedrijven in de metaal- en bouwbranche.

In de pre-digitale kantooromgeving stond informatie op papier en als het goed was zat dat netjes gesorteerd in ordners. De kunst was om je werkplek zo in te richten dat je uit kasten en rekjes om je heen snel de juiste ordner kon bereiken. Een draaibare bureaustoel op soepele zwenkwielen hielp enorm en de vloerbedekking sleet hard. Nog steeds heb ik uit die tijd een verbluffende motorische handigheid om ordners in een handomdraai op mijn bureau te toveren.
Toen het digitale tijdperk oprukte had menigeen nog de nodige achterdocht tegenover digitale gegevensopslag. Leuk, zo’n computerbestandje, maar voor de zekerheid maken we toch een printje om in de ordner te doen, dan gaat het zeker niet verloren.
Dat is inmiddels precies omgekeerd. Krijgen we tegenwoordig informatie op papier, dan is vaak het eerste dat we doen, het papier scannen of aan de afzender een digitale versie vragen. Leuk zo’n papiertje, maar voor de zekerheid bewaren we het ook maar digitaal, dan gaat het zeker niet verloren. Bovendien is het gemakkelijk door te sturen of te bewerken. Nou ja, de voordelen van digitale informatie hoef ik u niet uit te leggen.
Toch is er in ieder geval één terrein waarop de hoeveelheid papier nog groeit, en dat is de productdocumentatie. In dit nummer leest u bijvoorbeeld over een project van 1000 afsluiters waarvoor de leverancier liefst 400 ordners met papier heeft moeten samenstellen. En bij een beetje machine of partij componenten wordt al gauw een pallet vol documentatie mee verscheept als de eisen wat zwaarder zijn. Dat heeft vooral te maken met certificering en traceerbaarheid. Belangrijke zaken natuurlijk, zeker naarmate de toepassing kritischer is en voor de veiligheid dus van alles aantoonbaar moet zijn over bijvoorbeeld de gebruikte materialen en het toegepaste productieproces. Die regels zijn er niet voor niets gekomen.
Maar het doet anno 2010 wat vreemd aan dat we elkaar zelfs e-mails versturen met onderaan het bekende verzoek om het bericht vanwege milieuredenen niet te printen, maar moeten terugvallen op stapels papier zodra er een juridisch tintje van wettelijke voorschriften en aansprakelijkheden aan zit. Dan schijnt nog steeds alleen een afdruk op papier als afdoende bewijs te kunnen dienen.
Toch is digitale informatie tegenwoordig prima te beveiligen tegen overschrijven, wissen of andere vormen van manipulatie. Waarschijnlijk beter dan met papier mogelijk is. Uiteraard gun ik de papierproducenten hun omzet, maar wat zou het handig zijn om voor die documentatie te kunnen volstaan met een dvd. Aan de klant kun je er als leverancier een draagbare speler bij cadeau doen, nog altijd goedkoper dan alles op papier aanleveren. Of nog beter: geef alle klanten zo’n nieuwe iPad met alle documentatie erop! Hans van Wijk adviseert ze in dit nummer ook voor operators en servicetechnici (nee, we hebben geen aandelen Apple). Voor de hardcore papieradept zou een ingebouwd printertje interessant zijn, dan kun je indien nodig toch even iets op papier produceren. Of bestond er al niet elektronisch papier waar je steeds iets anders op kunt zetten?