Hans van Wijk

Hans van Wijk is van oorsprong een werktuigbouwkundig ingenieur maar al jaren werkzaam op het terrein van industriele automatisering en mechatronica. De laatste jaren werkzaam als Business Development manager bij een grote systeem integrator. Daar kijkt hij zowel naar de ontwikkelingen binnen de diverse marktsegmenten maar ook naar nieuwe technologieen die toegepast kunnen gaan worden. Hij verzorgt regelmatig presentaties en gastcolleges over diverse onderwerpen en zijn er een groot aantal artikelen van zijn hand gepubliceerd. Hij is alweer enige jaren de vice-voorzitter van de FEDA, de branchevereniging voor aandrijftechniek en automatiseren.

Over netwerken gesproken... het gonst behoorlijk in netwerkland, niet in de laatste plaats omdat er een type netwerk is opgedoken waarover we tot nu toe slechts in computerbladen hebben kunnen lezen. Wat is dat dan voor netwerk? Nou, in feite is dat helemaal geen netwerk, althans niet in de zin van een apart bekabeld IT/computernetwerk zoals we dat normaal gesproken in bedrijven tegenkomen. Dan hebben we het meestal over Ethernet-netwerken, waarop pc’s en Laptops met een kabeltje via een kastje aan de muur of weggewerkt in het bureau, aangesloten worden op de server. Draadloos kan natuurlijk ook via WLAN, maar als je computer daar net geen kaart voor heeft en je pand daar ook niet zo geschikt voor blijkt, wat dan? Dan gebruik je toch gewoon het 220 V stopcontact? Wat zegt u? Vroeger hadden we al een intercom/babyfoon die op die manier werkte. Niks draadloos, gewoon voeding èn signaaltransport via het stopcontact en dat tot zelfs een paar huizen verderop. Handig als je bij de buren ’s avonds een borrel ging drinken en de peuters lagen in hun bedjes. Maar datacommunicatie via het stopcontact. Kan dat wel? “Als een draadloos netwerk toch onpraktisch is en ook het trekken van netwerkkabels geen optie is, dan is er altijd nog Powerline. Via deze methode worden de kabels van het elektriciteitsnetwerk als netwerkkabels gebruikt.” Aldus de inleiding van de test in Computer Totaal van december 2009, waarin verschillende Powerline-adapters aan de tand werden gevoeld. Allemaal beloofden ze een maximale doorvoersnelheid van 200 Mbps en de conclusie van de test was duidelijk: “Om overal in huis probleemloos te kunnen internetten is Powerline prima geschikt. De snelheden zijn over het algemeen hoger dan 802.11g en hoog genoeg om een internetverbinding door te geven.” Waarom hebben we daar in de industrie dan nog nooit aan gedacht? We lezen weliswaar over de opmars van Wireless Hart en andere wireless applicaties van verschillende aanbieders en daarnaast alles over verschillende netwerkvormen, maar nooit over Powerline. En dat terwijl er in fabrieken overal 220 of 280 Volt aansluitingen zijn. In gemeentes worden er over het stroomnet van de straatverlichting ook al jaren data gestuurd om daarmee schakel-, besturings- en monitoringtaken uit te voeren. Dus waarom zou je in de industrie dan ook geen data over het stroomnetwerk kunnen versturen en ontvangen? Leuk idee om dat eens uit te testen, alleen zal geen enkel volcontinu producerend bedrijf het in zijn hoofd halen om dat realtime te gaan doen. Wij in ons Edulab kunnen dat wel en dus start hier in Veghel binnenkort een uitgebreide proef met Powerline-adapters. We gaan kijken hoe betrouwbaar die communicatie is, hoe snel, hoe veilig, hoe ver je ermee komt, wat dat dan kost, welke signalen je er storingsvrij op kunt zetten, en of dat industrieel robuust is. Kortom, een leuke klus voor stagiaires, afstudeerders, studenten en ook voor onze eigen technici om hier eens de tanden in te zetten. Zodra we daar concrete resultaten over hebben laat ik het u zeker weten. Wordt vervolgd dus.
Met mijn tweede ‘pet’ op, namelijk die van vice-voorzitter van de FEDA, had ik onlangs een interessant gesprek met een aantal enthousiaste heren over industriële netwerken. Stuk voor stuk weten die mannen veel meer van netwerken dan wie ik ook maar kan verzinnen en het aardige is, dat zij het bestuur gaan vormen van de FEDA-sectie Industrial Network Solutions. Ze hebben daar ambitieuze plannen mee. Zo vertelde één van de heren dat het in feite paradoxaal is dat er allerlei fantastische netwerken zijn en dat veel industrieën van verschillende netwerken gebruikmaken, maar om nou te zeggen dat daarmee alles uit de (digitale) mogelijkheden wordt gehaald… nou nee. Van een echte open industriële communicatie is volgens hen nog lang geen sprake en dat is niet te wijten aan de leveranciers van die netwerken, maar wellicht aan het gebrek aan inzicht en dan vooral op het gebied van integratie. Heel veel instrumentatie is tegenwoordig intelligent. Er zitten sensoren in die alles registreren en geheugens waarin alles wordt opgeslagen. Via asset-management-tools kan per merk info uit die instrumenten worden gehaald en bijvoorbeeld als basis dienen voor onderhoudoptimalisatieprogramma’s. Maar hoe knoop je nu al die verschillende informatiebronnen van al die verschillende merken instrumenten en typen netwerken aan elkaar? Daar gaat deze FEDA-sectie zich hard voor maken en dat is een fantastisch streven, waaraan onze industrie veel plezier kan gaan beleven. Zorg dat u erbij bent. Zo nu en dan beetje netwerken kan geen kwaad. Toch?