Hans Harlé
	Hans Harlé is hoofdredacteur van Machinebouw en Process Control en werkt sinds zes jaar zelfstandig als technisch auteur en vertaler. Daarvoor werkte hij lange tijd in functies als projectingenieur, projectleider en producttrainer. Zijn werkgevers waren ingenieursbureaus en industriële productiebedrijven in de metaal- en bouwbranche.

De hoeveelheid informatie die een mens tegelijk kan verwerken kent zijn beperkingen. Vanuit onze natuur willen we van alles weten en goed op de hoogte blijven, maar onder sommige omstandigheden is een wat geringere informatiestroom ook wel eens aangenaam. Een stapje terug naar alleen de informatie die op dat moment werkelijk essentieel is, kan het overzicht sterk verbeteren.
Dat was in de jaren ’90 voor autofabrikant Saab reden om hun Black Panel te introduceren, later omgedoopt tot Night Panel. Met een druk op de knop schakelt de bestuurder alle dashboardverlichting uit, behalve die van de snelheidsmeter. De andere lampen en meters lichten alleen nog op als er iets mee mis is. Een idee vanuit Saabs roots in de vliegtuigindustrie. Voordeel: de bestuurder wordt tijdens lange nachtelijke ritten niet onnodig afgeleid door zijn instrumentenverlichting, maar krijgt in de duisternis alleen de essentie te zien.
Ook bij nieuws- en informatiemedia stellen we het op prijs als voor ons de essentie geselecteerd is. In dit geval niet zozeer voor de concentratie, maar veel meer omdat onze tijd beperkt is en we toch graag in hoofdlijnen willen weten hoe het zit. En mochten we meer willen weten, dan lezen, kijken of klikken we verder. Op een internetpagina staat dan ook de essentie van het verhaal in enkele zinnen bovenaan. U hebt meteen de kern te pakken en weet of u verder wilt lezen. Overigens is dit geen uitvinding uit de internettijd, want voor krantenberichten wordt het al sinds mensenheugnis zo gedaan.
Op industrieel gebied lopen we soms ook tegen grenzen aan van wat we als mensen kunnen verwerken. Hoewel de weg van sensor naar PLC of DCS soms interfaceperikelen kent, nemen de technische mogelijkheden om verkregen data te hanteren alsmaar toe. Maar de kunst is vooral om daaruit te destilleren wat het belangrijkst is voor wie of wat iets met die data moet doen. Dat vereist grondige proceskennis en goede analyses. Zo beschrijft Yves De Groote in nummer 9 van Process Control een situatie waarin een DCS-systeem zoveel alarmmeldingen weergaf, dat echte problemen daartussen soms onopgemerkt dreigden te blijven. Het aantal meldingen is inmiddels met bijna een factor 20 teruggebracht door de minder belangrijke achterwege te laten. Terug naar de essentie bracht hier overzicht en concentratie, en daar vaart iedereen wel bij.