Die vinding is van belang voor het ontwikkelen van nieuwe biomaterialen, geïnspireerd op de kleefkracht van de mossel. Al een aantal jaren is bekend dat de voet van de mossel eiwitten uitscheidt die rijk zijn aan dopa, een afbraakproduct van het aminozuur tyrosine. Dopa kan een sterke binding aangaan met verschillende oppervlakten en is daarom erg in trek bij wetenschappers die onderzoek doen naar nieuwe biomaterialen. Dit schrijft Kennislink op zijn website.

Zodra een mossel zichzelf vastzet aan een rots komen verschillende eiwitten vrij die voor twintig tot dertig procent bestaan uit dopa. Vlak daarna – zo zagen Yu en zijn collega’s – wordt ook het eiwit mfp-6 (dat staat voor mussel foot protein-6) aangemaakt. Mfp-6 lijkt qua structuur sterk op de dopa-rijke eiwitten, maar heeft een heel andere samenstelling. In plaats van dopa bevat het nieuwe eiwit een hoge concentratie van het aminozuur cysteïne.

Mfp-6 heeft een veel zwakkere kleefkracht dan de dopa-rijke eiwitten, maar cysteïne komt wel zeer goed van pas. Het aminozuur werkt als antioxidant en vangt reactieve zuurstofmoleculen weg zodat niet alle beschikbare dopa direct wordt omgezet in dopaquinone. Op die manier zorgt mfp-6 ervoor dat de andere mosseleiwitten hun kleefkracht in een zuurstofrijke omgeving niet zo snel zullen verliezen.

 

Lees meer bij Kennislink