Volgens minster Micky Adriaansens zit de industrie gevangen in een kip-ei dillema. Bedrijven investeren pas als ze zeker weten dat ze een aansluiting krijgen op het stroomnet, maar de netbeheerders breiden pas uit als ze van die bedrijven exact weten wat ze nodig hebben.
In een scherp artikel van journalist Hans Nauta in Trouw wordt uitgelegd hoe de verduurzaming van de industrie wordt beperkt door een typisch kip-ei dillema. Voor de vergroening is vooral heel veel groene stroom nodig, onder andere om processen te elektrificeren en om groene waterstof te produceren. Bedrijven kunnen en willen wel investeren in die vergroening, maar weten niet of ze überhaupt aanspraak kunnen maken op de benodigde groene stroom. Netbeheerders willen daarentegen eerst weten hoeveel stroom de bedrijven nodig hebben, voordat ze uitbreiden.
Wachten op elkaar
En zo zitten bedrijven en netbeheerders dus op elkaar te wachten. Daar komt bij dat de geplande uitbreiding van windmolenparken weliswaar doorgang vindt, maar pas tegen 2030 stroom zal opleveren. En ook rondom waterstof zijn veel onduidelijkheden. Nederland zal hoogstwaarschijnlijk niet voldoende waterstof kunnen produceren voor eigen gebruik, maar het is ook de vraag of er voldoende (betaalbare) waterstof zal kunnen worden geïmporteerd.
NPVI
Voor de verduurzaming van Nederland is de verduurzaming van de industrie cruciaal. Zonder groene industrie geen groen Nederland. De minister heeft inmiddels een oplossing voorgedragen; een Nationaal Programma Verduurzaming Industrie (NPVI) moet bedrijven, netbeheerders en beleidsmakers bij elkaar brengen om het probleem op te lossen.
